Handbal in Brunssum: al 76 jaar samen op en naast het veld

Voorzitter Ger Rademakers en clubman Hein Roex weten dat als geen ander. Beiden begonnen al op jonge leeftijd met handbal en zijn, ieder op hun eigen manier, al tientallen jaren met de vereniging verbonden.

Besmet met het handbalvirus

Hein begon op zijn elfde. “Ik ging iedere week kijken naar het eerste team van BSV, dat toen op hoog niveau speelde. Meteen was ik verkocht.” Inmiddels is hij tachtig en nog altijd actief binnen de club. Tot voor kort speelde hij zelfs nog mee met de recreanten.

Ook Ger rolde er op zijn elfde in. “Iedereen ging voetballen, dus ik ging maar handballen. En ik vond het ook wel prettig dat het ’s winters gewoon in de hal was.” Hij begon als jeugdlid en groeide uit tot speler, trainer, scheidsrechter, penningmeester en uiteindelijk voorzitter.

Een warm bad

Vraag je Hein en Ger welk gevoel als eerste opkomt als ze aan Handbalvereniging Brunssum denken, dan vallen woorden als warm, gezellig en toegankelijk. Hein noemt het letterlijk “een warm bad”. Ger voegt daar “trots” aan toe.

In al die jaren is er iets ontstaan wat je niet zomaar opbouwt. Een vereniging die draait op mensen die zich blijven inzetten. Die elkaar helpen. En die blijven, ook als het even tegenzit. Volgens Ger zit er doorzettingsvermogen in de club. “We doen het samen en dan lukt het wel.”

Iedereen is gelijk

Prestatie is mooi, maar staat niet voorop. Toegankelijkheid wel. “Hier komen kinderen binnen die heel onzeker zijn”, vertelt Ger. “En dan zie je ze groeien. Het eerste doelpunt maken. Zelfvertrouwen krijgen. Dat is prachtig om mee te maken.”

De contributie wordt bewust laag gehouden. Als er een probleem is, wordt meegedacht. Komt iemand uit een gezin waar het financieel minder is? Dan is dat geen reden om niet mee te kunnen doen. “In de zaal is iedereen gelijk,” zegt Hein. En dat is geen mooie oneliner voor de buitenwereld, maar een houding die diep in de vereniging zit.

Sociale plek

Natuurlijk draait handbal om bewegen, techniek, samenspel en plezier. Maar als je verder kijkt, betekent het veel meer. De vereniging is ook een sociale plek. Een omgeving waarin mensen elkaar vinden, onderdeel worden van een team en ervaren dat ze het niet alleen hoeven te doen.

Dat is volgens Ger precies de kracht van teamsport. “Soms komt er een kind binnen dat alles alleen wil doen. De bal pakken, dribbelen, scoren. Maar gaandeweg leert hij of zij te vertrouwen op anderen. Zo kom je samen verder.”

De club ziet jonge leden groeien. Niet alleen in hun spel, maar ook als mens. Verlegen kinderen krijgen langzaam meer zelfvertrouwen. Ze maken hun eerste doelpunt, durven meer en worden zekerder in een groep. Dat zijn volgens Hein en Ger de momenten waar de echte kracht zit.

Vrijwilligers maken de club

Dit alles is mogelijk dankzij de inzet van vrijwilligers. En ook dat is iets waar de vereniging met recht trots op mag zijn. Trainers, coaches, scheidsrechters, ouders die rijden en mensen die activiteiten organiseren: iedere keer staan ze er weer.

“Voor elk team staan weer trainers klaar. Vaak zelfs twee per team,” vertelt Ger. “Mensen die meerdere avonden per week in de zaal staan, in het weekend aanwezig zijn bij wedstrijden en daarnaast ook nog op andere manieren helpen. De hele vereniging draait op mensen die iets willen bijdragen.”

Enthousiasme voor handbal groeit

Waar de vereniging ooit terugviel tot een heel kleine kern, telt Handbalvereniging Brunssum nu zo’n 135 leden. Er zijn opnieuw veel jeugdteams actief in de competitie, aangevuld met seniorengroepen en recreatief handbal voor wie gewoon een balletje wil gooien.

“We hebben nu bijna iedere week wel weer een nieuw lid”, vertelt Ger. “Als het eenmaal begint te groeien en mensen horen dat het een leuke vereniging is, dan gaat dat rond.”

De vereniging is actief op scholen, geeft clinics en laat kinderen spelenderwijs kennismaken met de sport. Hein vertelt enthousiast over een clinic met snelheidsmeter achter het doel. “Dan laten we ze eerst gooien, daarna geven we een stukje techniektraining en dan gooien ze ineens veel harder. Daar worden kinderen enthousiast van.”

Ook de zichtbaarheid van handbal op televisie helpt mee. Waar de sport vroeger minder opviel, zien kinderen nu veel meer voorbeelden en ontdekken ze dat handbal snel, dynamisch en fysiek is.

“Er is jarenlang hard gewerkt aan de jeugd. Mensen als Ingrid Pol hebben daarin veel betekend”, benadrukken Hein en Ger. “Onder haar leiding groeide de jeugdafdeling stevig door.”

Positief de toekomst tegemoet

Hein en Ger kijken met vertrouwen naar de toekomst. De vereniging groeit. Er komen nog altijd nieuwe leden bij. Ook binnen het bestuur staan nieuwe mensen op die verantwoordelijkheid nemen. Dat stemt positief.

Tegelijkertijd zijn er ook aandachtspunten. Vooral bij de senioren is versterking welkom. Extra spelers, trainers of oud-leden die weer iets willen betekenen, kunnen een verschil maken. Die oproep doen ze dan ook graag. Want wie ooit iets met handbal in Brunssum heeft gehad, blijft er vaak toch mee verbonden.

Voel je welkom!

De deur staat dan ook open. Voor kinderen, voor ouders, voor oud-leden, voor vrijwilligers en voor iedereen die wil komen kijken. Kom gewoon eens trainen, zeggen Ger en Hein. Proef de sfeer. Grote kans dat je vanzelf begrijpt waarom zoveel mensen hier blijven hangen.

Misschien is dat wel precies waarom handbal al 76 jaar een plek heeft in Brunssum. Omdat het hier niet gaat om winnen of verliezen, maar om samen iets opbouwen. Om een club die blijft bestaan omdat mensen blijven geven. En om een vereniging die, juist in deze tijd, laat zien hoe waardevol het is om ergens echt bij te horen.